Hegel Varlık Anlayışı

Hegel (1770 – 1831)



Tüm evren, bir ilkenin bir ilk temelin belli bir amaca doğru gelişmesidir. Bu ilk ilke “geist (akıl,
ruh, ide) olarak adlandırılır. Asıl varlık olan “ide”, önce kendi kendindedir (tez aşaması) ama
kendisini tanıması için kendisine bir gerçeklik kazandırması gerekir. Bu gerçekliği doğayla
kazanır (antitez aşaması). Doğa, oluş ve gelişime tabidir. Değişim sadece görünüştedir. Doğa,
son aşamayı akılda gerçekleştirir (sentez aşaması).

Hegel, bu basamaklandırmaya “ideal diyalektik” demiştir. Aynı zamanda “diyalektik idealizm”in
temsilcisidir.

Eğer bir taş hareket ediyorsa onu hareket ettiren bir hareket ettiricinin olması gerekir; o hareket ettiriciyi de bir başka hareket ettiren gücün olması gereklidir. Bu hareket ettiriciler zinciri, bir ilk nedene kadar gider. Aristo'nun bu düşünceleri, aşağıdakilerden hangisiyle özetlenebilir? A) Madde, hiçbir şeye ihtiyaç duymaz. B) Varlığı hareket ettiren bir dış güç vardır. C) Maddeye ait gerçeklik, doğa yasalarıyla bilinebilir. D) Varlık, sürekli olarak devinim içindedir. E) Evrenin ne başı ne de sonu vardır.
Temel Yeterlilik Sınavı (TYT)
30 Haziran 2018 Cumartesi