Mahlas ve Tapşırma


Kategoriler: Şiir, Şiirde Kavramlar, Türk Dili ve Edebiyatı

Mahlas



Sanatçıların yapıtlarında kullanmak için aldıkları ikinci ada mahlas denir. Mahlas, günümüzdeki kullanımıyla “takma ad”ın karşılığı sayılamaz. Çünkü mahlas; takma ad gibi belirli amaçlarla, zaman zaman kullanılan bir ad değildir. Tersine, sanatçının asıl adı yerine geçmiş, çoğu sanatçının ilk adı unutulmuş, sanatçılar mahlaslarıyla anılmışlardır. Bunun nedeni şairlerin şiire başladıklarında mahlas edinmelerinin gelenekleşmiş olmasıdır. Mahlas hem halk şiirinde hem divan şiirinde görülür.

Divan şiiri:
Fuzuli rind-i şeydadır hemişe halka rüsvadır
Sorun kim bu ne sevdadır bu sevdadan usanmaz mı
Ser terkine kaildir dünyaya gönül virmez
Terk ehlinin ey Baki başında saadet var

Halk şiiri:
Ruhsati nerede kaldı Vatanım
Kesildi takatim bitti dermanım
Geldi kederimden ağzıma canım
Ölmem yâr yanıma gelene kadar



Tapşırma

Tapşırma “kendini tanıtma, bildirme, arz etme” anlamına gelir. Halk şairleri mahlaslarını son dörtlükte kullanır. Âşıklar dilinde bunun adı tapşırmadır.

Temel Yeterlilik Sınavı (TYT)
22 Haziran 2019 Cumartesi