Muallim Naci 1850-1893 Tanzimat İkinci Dönem Sanatçıları AYT


Kategoriler: Türk Dili ve Edebiyatı

MUALLİM NACİ (1850—1893)



Tanzimatçılarla aynı dönemde yaşamasına rağmen sanat anlayışı bakımından onlardan ayrılır.

Eski şiirin temsilcisi olarak tanınmasına ragmen, Batılı şiir tarzında başarılı örnekler yazmıştır.

Türk edebiyatında eski—yeni tartışmasında eski edebiyat taraftarlarının öncüsü olarak bilinse de aslında “’ılımlıların” (mutavassıtin) önderi durumundadır.

Recaizâde Mahmut Ekrem’le girdiği kafiye tartışmasında Ekrem’in “ kulak için kafiye” anlayışına karşı “ göz için uyak” anlayışını benimsemiştir.

Şiirlerinde genellikle aruz ölçüsünü kullanan Naci, halk edebiyatı nazım biçimlerini de kullanmıştır.



Şiirlerinde yalnızlık, gurbet, doğa, karamsarlık, millî duyguları işlenmiştir.

Köyden söz eden ilk şiir olan “Köylü Kızların Şarkısı” adlı şiiri yazmıştır.

Şiirlerinde genellikle yalın ve sade bir Türkçe kullanmıştır.

Demdeme, Muallim Naci’nin Recaizade Mahmut Ekrem’in “Zemzeme” adlı şiirinin ön sözündeki ve “Takdir-i Elhan”daki hakaret ve eleştirilerine karşı Saadet gazetesinde 15 Şubat 1886— 21 Şubat 1886 arasında yayımlanan yazılarından oluşan eseridir.

Eserleri

Şiir: Ateşpare, Füruzan, Şerare, Sümbüle I, Terkib—i Bend, Yadigâr-ı Naci



Mensure: Sünbüle II

Sözlük: Lügat—ı Naci

Anı: Ömer’in Çocukluğu

Eleştiri: Demdeme

Tiyatro: Heder

Manzum Destan: Musa bin Ebi’I—Gazan yahut Hamiyyet, Gazi Etuğrul Bey

Mektup: Şöyle Böyle, İntikad, Muhaberat ve Muhaverat



Edebiyat Çalışmaları: Istılahat—ı Edebiyye, Esami, Osmanlı Şairleri

Temel Yeterlilik Sınavı (TYT)
15 Haziran 2019 Cumartesi