Hümanizm – Edebiyat (Edebi) Akımı Temsilcileri AYT


Kategoriler: Türk Dili ve Edebiyatı

HÜMANİZM

Hümanizm sözcüğü Latincedeki “humanus”tan (insan) gelir.



Hümanizm, sözcük olarak “insanlık aşkı”, ”insancıllık”, “insaniyete muhabbet”, “insanı dil, din, renk ayrımı gözetmeden sevmek” anlamlarına gelir.

İlk belirtileri 14. yüzyılın başında İtalya’da görülmeye başlanan hümanizm ve Rönesans, asıl gücüne 15. yüzyılda ulaşmış ve 16. yüzyılın sonuna kadar varlığını sürdürmüştür.

Hümanizmin ortaya çıkmasında Coğrafi keşifler, Katolik mezhebine karşı Protestan mezhebinin ortaya çıkması, Haçlı seferleri ve başka sebeplerle Doğu-İslam medeniyetinin tanınması, maddi refahın artması, burjuva sınıfının ortaya çıkması etkili olmuştur.

Hümanist sanatın asıl konusu insandır.

Hümanizmin amacı, insanı Cennet’teki kusursuzluğuna doğru götürmektir.

Hümanist sanatçılar milli halk edebiyatlarından uzaklaşmış, üslup ve biçime çok önem vermiştir.

Akım, bütün insanlığa seslendiği için “evrensel” özellikler taşır.

Sanatta asıl kuralın taklit (mimesis / yansıtma) olduğu savunulmuştur.



Eski Yunan ve Latin sanatını örnek almışlardır.

Sanatçıların büyük kısmı aristokrattır, yani asker ve asilzadedir.

Hümanistler, anlatımda sanat endişesi taşıdıkları için yapay ve sanatlı bir dil kullanmışlardır.

Temsilcileri

Dante Alighieri, Francesco Petrarca, Giovanni Boccaio, François Rabelais, Pierre de Ronsard, Michel de Montaigne, Migel de Cervantes, William Shakespeare.

Temel Yeterlilik Sınavı (TYT)
20 Haziran 2020 Cumartesi