I. Düz bir kağıdın yerküreye değdiği düşünülür. Bu ifade, projeksiyon yöntemlerinin temel prensibini açıklar. Silindirik, konik veya düzlem (azimuthal) projeksiyonlarda, bir yüzeyin (kağıt) küreye teğet veya kesen olduğu varsayılır. Bu nedenle bu ifade doğrudur.

II. Tüm projeksiyon çeşitlerinde kutuplarda hata ve bozulmalar en fazla olur. Bu ifade yanlıştır. Örneğin, kutup bölgelerini doğru gösteren düzlem projeksiyonlarda (azimuthal), hata kutuplarda en az, ekvatordan uzaklaştıkça artar. Silindirik projeksiyonlarda kutuplarda hata fazla olsa da, bu tüm projeksiyonlar için geçerli değildir.

III. Projeksiyon yöntemleri sayesinde harita çizimlerindeki hatalar tamamen ortadan kaldırılır. Bu ifade yanlıştır. Küresel bir yüzeyi düz bir zemine aktarırken her zaman bir miktar bozulma (alan, şekil, uzaklık veya yön) meydana gelir. Projeksiyon yöntemleri bu hataları belirli özellikler açısından minimize eder, ancak tamamen ortadan kaldıramaz.

IV. Kağıdın yerküreye değdiği düşünülen bölgeden uzaklaşıldıkça hata ve bozulma oranı artar. Bu ifade doğrudur. Projeksiyon yüzeyinin (kağıt) küreye teğet veya kesen olduğu bölgelerde bozulma en azdır. Bu temas noktasından veya hattından uzaklaştıkça haritadaki hatalar ve bozulmalar artar.

Bu durumda, I ve IV numaralı yargılar doğrudur.