Osmanlı tarihinde padişahın kendi gücünün üzerinde kanun üstünlüğünü ilk kez kabul etmesi, modernleşme ve hukuk devleti ilkelerine geçişin önemli bir adımıdır.

• Tanzimat Fermanı (1839): Sultan Abdülmecid tarafından ilan edilen bu ferman, padişahın yetkilerini kanunlarla sınırlayacağını ve herkesin (Müslim-gayrimüslim ayrımı olmaksızın) can, mal ve namus güvenliğinin devlet güvencesi altında olduğunu belirtmiştir. Bu, padişahın mutlak otoritesinin ilk kez hukuki bir metinle sınırlandırılması anlamına gelir. Bu nedenle, kanun üstünlüğünün ilk kez kabul edildiği belgedir.
• I. Meşrutiyet (1876): Kanun-i Esasi'nin ilanı ve parlamentonun açılmasıyla padişahın yetkileri daha da kısıtlanmış ve anayasal bir yönetim anlayışı benimsenmiştir. Ancak bu, Tanzimat Fermanı'nın başlattığı sürecin bir devamı ve daha ileri bir aşamasıdır, "ilk kez" değildir.
• Islahat Fermanı (1856): Tanzimat Fermanı'nı tamamlayıcı nitelikte olup, özellikle gayrimüslimlerin haklarını genişletmeyi amaçlamıştır. Kanun üstünlüğü ilkesini ilk kez getiren bir belge değildir.
• II. Meşrutiyet (1908): I. Meşrutiyet'in yeniden ilanı ve anayasal düzenin güçlendirilmesidir. Yine "ilk kez" olma özelliğini taşımaz.

Bu bağlamda, padişahın kendi gücünün üzerinde kanun üstünlüğünü ilk kez kabul ettiği belge Tanzimat Fermanı'dır.

Cevap A seçeneğidir.