Eski Türk devletlerindeki "kut" anlayışı, hükümdara yönetme yetkisinin Gök Tanrı tarafından verildiğine inanılmasıdır. Bu anlayışın temel özellikleri şunlardır:

• A) Hükümdarın yönetme yetkisini Tanrı'dan alması: Bu, kut anlayışının doğrudan tanımı ve temelidir. Hükümdarın meşruiyetini ilahi bir kaynağa dayandırır.
• B) Halkın hakanın kutsallığına inanması: Kut sahibi olan hakanın, Tanrı tarafından görevlendirilmiş olması nedeniyle kutsal olduğuna inanılır. Bu, halkın hakana olan bağlılığını ve saygısını pekiştirir.
• C) Belli bir hanedanın yönetimde etkili olması: Kutun kan yoluyla geçtiğine inanıldığı için, yönetim yetkisi belirli bir hanedanın üyelerine aittir. Bu durum, taht kavgalarına yol açsa da, yönetimin aynı soydan devam etmesini sağlar.

D) Eli silah tutan herkesin asker sayılması: Bu özellik, Eski Türk devletlerindeki "ordu-millet" anlayışının bir sonucudur. Türk toplumunda askerlik ayrı bir meslek grubu olmayıp, eli silah tutan her erkek savaş zamanında asker sayılırdı. Bu durum, Türklerin göçebe yaşam tarzı, sürekli mücadele içinde olmaları ve güçlü bir orduya sahip olma gerekliliğinden kaynaklanır. Kut anlayışı ile doğrudan bir bağlantısı yoktur; daha çok toplumsal ve askeri yapıyla ilgilidir.

Bu nedenle, "eli silah tutan herkesin asker sayılması" özelliği, kut anlayışıyla ortaya çıkmamıştır.

Cevap D seçeneğidir.