Osmanlı Devleti'nin tımar sistemindeki uygulamaları, tarımsal üretimin devamlılığını ve toprakların verimli kullanılmasını sağlamayı amaçlamıştır. Verilen bilgilere göre:

• Köylünün nedensiz yere toprağını terk etmesinin yasak olması: Bu kural, toprakların boş kalmasını engellemeyi ve üzerinde sürekli üretim yapılmasını sağlamayı hedefler. Köylünün toprağı terk etmesi, üretimin durmasına ve toprakların atıl kalmasına yol açardı.
• Tımar topraklarını iki yıl üst üste ekmeyen köylüden çift-bozan vergisi alınması: Bu vergi, köylüyü toprağını işlemeye teşvik ederek, hem toprakların boş kalmasını önler hem de tarımsal üretimin kesintisiz devam etmesini sağlar.

Bu bağlamda, maddeleri değerlendirelim:

• I. Toprakların boş kalmasını engellemek: Yukarıdaki her iki uygulama da doğrudan toprakların boş kalmasını önlemeye yöneliktir.
• II. Özel mülkiyet anlayışını geliştirmek: Tımar sistemi, toprakların büyük ölçüde devlete ait olduğu (miri arazi) bir yapıya sahipti. Köylü toprağın sahibi değil, kullanıcısıydı. Verilen kurallar, özel mülkiyeti geliştirmekten ziyade devletin toprak üzerindeki kontrolünü ve üretim sürekliliğini sağlamaya yöneliktir.
• III. Üretimde sürekliliği sağlamak: Köylünün toprağı terk etmesinin yasaklanması ve ekmeyenlerden vergi alınması, tarımsal üretimin aksamadan devam etmesini garanti altına almayı amaçlar.

Dolayısıyla, Osmanlı Devleti bu uygulamalarla toprakların boş kalmasını engellemeyi (I) ve üretimde sürekliliği sağlamayı (III) hedeflemiştir.

Cevap C seçeneğidir.