Verilen soruda, Türkiye'nin 1927 ve 2011 yılları arasındaki nüfus yapısındaki değişimden bahsedilmektedir. 1927'de nüfusun %24'ü şehirlerde, %76'sı köylerde yaşarken; 2011'de bu oran şehirlerde %76,8'e yükselmiş, köylerde ise %23,2'ye düşmüştür. Bu durum, Türkiye'de kırsaldan kente doğru büyük bir nüfus hareketliliğini ve kentleşme sürecini göstermektedir.

• A) Köyden şehirlere doğru olan göçlerin fazla olması: Kırsal nüfusun azalması ve kentsel nüfusun artmasının temel nedenidir. Bu durum, yukarıda açıklanan değişimin doğrudan bir sonucudur.
• B) Türkiye'nin sanayileşen ve gelişen bir ülke olması: Sanayileşme ve ekonomik gelişme, şehirlerde iş imkanlarını artırır ve kırsal kesimden şehirlere göçü teşvik eder. Bu, kentleşmenin ana itici güçlerinden biridir.
• C) Türkiye'de sanayi ve hizmet sektöründe çalışanların oranının artması: Sanayi ve hizmet sektörleri genellikle şehirlerde yoğunlaşır. Bu sektörlerdeki istihdam artışı, kırsal kesimden gelen nüfusu şehirlere çeker ve kentsel nüfusun artmasına neden olur.
• D) Küçük ölçekli şehirlerden metropol şehirlere göçlerin olması: Bu durum, şehirler arasındaki nüfus hareketliliğini ifade eder. Yani, zaten şehirde yaşayan nüfusun bir kısmının daha büyük şehirlere taşınmasıdır. Bu tür bir göç, ülkenin genel kırsal-kentsel nüfus oranını doğrudan etkilemez; sadece kentsel nüfusun kendi içindeki dağılımını değiştirir. Soruda bahsedilen temel değişim, kırsal nüfusun azalması ve kentsel nüfusun artmasıdır. Küçük şehirden metropole göç, kentsel nüfusun toplam içindeki payını artırmaz, sadece mevcut kentsel nüfusu yeniden dağıtır. Dolayısıyla, bu durumun yukarıda açıklanan genel kırsal-kentsel nüfus değişimi üzerinde etkili olduğu savunulamaz.

Cevap D seçeneğidir.