Kader inancı, Allah'ın her şeyi önceden bilmesi, takdir etmesi ve yaratmasıdır. Bu inanç, kişinin başına gelen iyi veya kötü olayları Allah'tan bilmesini, sabretmesini, şükretmesini, kendi sorumluluğunu üstlenmesini ve elinden geleni yaptıktan sonra Allah'a tevekkül etmesini gerektirir.

• A) Bu ifadede, yaşanan olumsuzluklar karşısında kadere bir isyan ve serzeniş vardır. Bu, kader inancının gerektirdiği teslimiyet ve rıza halini yansıtmamaktadır.
• B) Bu ifadede, gerçekleşmeyen durumlar için bir hayıflanma ve kaderi sorgulama mevcuttur. Kaderin bir mazeret olarak kullanılması veya ona karşı bir pişmanlık duyulması, doğru kader inancına uygun değildir.
• C) Bu ifade, kader inancına en uygun olanıdır.
  • "Kaderimde olanı Başım gözüm üstünde tutarım" cümlesi, kaderde olan her şeyi (iyi veya kötü) tam bir rıza ve kabullenişle karşılamayı ifade eder. Bu, tevekkülün ve teslimiyetin açık bir göstergesidir.
  • "Yaşadığım zorlukları Kendi nefsimden bilirim" cümlesi ise, kişinin başına gelen olumsuzluklarda kendi kusurunu, eksikliğini veya yanlış seçimlerini de göz önünde bulundurmasını, yani sorumluluk almasını vurgular. Gerçek kader inancı, sorumluluktan kaçmayı değil, kendi payına düşeni kabul etmeyi gerektirir.
  Bu iki unsur birleştiğinde, sağlam bir kader inancını ve tevekkülü yansıtır.
• D) Bu ifadede, bir umutsuzluk, çaresizlik ve kaderden medet umma hali vardır. "Artık ümidim yok" ifadesi, İslam'ın "Allah'ın rahmetinden ümit kesmeyin" ilkesine aykırıdır. Ayrıca, doğrudan kadere yalvarmak yerine Allah'a tevekkül etmek ve O'ndan yardım dilemek gerekir.

Cevap C seçeneğidir.