Bu hikaye, tevekkül kavramının doğru anlaşılmasına yönelik önemli bir ders içermektedir. Hikayeyi adım adım inceleyelim:

• Yaşlı kadın, devesinin iyileşmesi için günlerce sadece dua etmiştir. Ancak devesinin durumu kötüleşmeye devam etmiştir. Bu durum, sadece pasif bir bekleyişin yeterli olmadığını göstermektedir.
• Peygamberimiz (s.a.v.), kadına "Kabul olmasını istiyorsan duana biraz da katran kat, katran!" diyerek, duanın yanı sıra fiili bir çaba göstermesi gerektiğini işaret etmiştir.
• Kadın, Peygamberimizin tavsiyesi üzerine katran bulup devesine sürmüş ve ardından tekrar dua etmiştir. Bu fiili müdahale sonucunda deve iyileşmiştir.
• Bu olay, tevekkülün sadece Allah'a güvenmek ve dua etmekten ibaret olmadığını, aynı zamanda kişinin üzerine düşen sorumlulukları yerine getirmesi, yani gerekli tedbirleri alması ve çaba göstermesi gerektiğini açıkça ortaya koymaktadır.

Bu analiz ışığında seçenekleri değerlendirelim:

• A) Tevekkül pasif bir bekleyiş değildir. Bu seçenek, hikayenin ana mesajını en doğru şekilde yansıtmaktadır. Kadının sadece dua etmesi yeterli olmamış, fiili bir eylemde bulunduktan sonra devesi iyileşmiştir.
• B) Tevekkül duadan ibarettir, başka bir şey yapmaya gerek yoktur. Bu, hikayenin tam tersini iddia etmektedir. Hikaye, duanın yanı sıra eylemin de gerektiğini göstermiştir.
• C) Tevekkülü duadan ibaret görenler hep başarılı olmuştur. Hikayedeki yaşlı kadın, başlangıçta sadece dua ederek başarılı olamamıştır.
• D) Sadece dua ederek Allah'tan yardım isteyen insanlar, dua etmeden çabalayan insanlardan daha başarılı olmuşlardır. Hikaye, sadece duanın yeterli olmadığını, dua ile çabanın birleşmesi gerektiğini vurgulamaktadır. İki ayrı grubun başarısını karşılaştırmamaktadır.

Dolayısıyla, hikaye tevekkülün aktif bir çaba ve dua kombinasyonu olduğunu öğretmektedir.

Cevap A seçeneğidir.