Verilen tanıma göre mucize, peygamberlerin peygamberliklerini ispat etmek için Allah'ın izniyle gösterdikleri olağanüstü olaylardır. Bu tanım ışığında Hz. İsa'nın mucizelerini değerlendirelim:

• A) Peygamber olarak görevlendirilmesi: Peygamber olarak görevlendirilmek, tüm peygamberler için geçerli olan ilahi bir atamadır. Bu, peygamberin kendisinin gösterdiği olağanüstü bir olaydan ziyade, onun makamıdır ve mucize tanımına doğrudan uymaz.
• B) Gökten kendisine sofra indirilmesi: Kur'an-ı Kerim'de (Maide Suresi) bahsedilen bu olay, Hz. İsa'nın havarilerinin isteği üzerine Allah'tan bir sofra indirilmesini dilemesi ve bu dileğin gerçekleşmesiyle ortaya çıkan olağanüstü bir durumdur. Bu, peygamberliğinin bir kanıtı olarak gösterilen açık bir mucizedir.
• C) İlahi kitaplardan İncil'in verilmesi: İncil'in Hz. İsa'ya vahyedilmesi, onun peygamberliğinin bir parçasıdır ve ilahi bir lütuftur. Ancak bu, peygamberin bizzat gerçekleştirdiği veya gösterdiği bir "olağanüstü olay"dan ziyade, vahiy sürecinin bir sonucudur. Kitabın kendisi mucizevi olsa da, "verilmesi" eylemi bu bağlamda mucize olarak nitelendirilmez.
• D) Tevhid'i anlatmak için mücadele etmesi: Tevhid'i (Allah'ın birliğini) anlatmak, tüm peygamberlerin temel görevidir ve bu uğurda mücadele etmek onların misyonunun bir parçasıdır. Bu, olağanüstü bir olay değil, peygamberlik vazifesinin icrasıdır.

Bu değerlendirmeler sonucunda, Hz. İsa'nın peygamberliğini ispat eden ve mucize tanımına uyan olay, gökten sofra indirilmesi olayıdır.

Cevap B seçeneğidir.