Kur'an-ı Kerim'in "doğruya ve güzele yönlendirmesi" özelliği, insanlara ahlaki değerleri, güzel davranışları ve erdemli yaşam biçimini öğretmesini ifade eder. Bu bağlamda ayetleri inceleyelim:

• A) Yusuf suresi, 3. ayet: Bu ayet, Kur'an'ın kıssaların en güzelini anlattığını belirtir. Kur'an'ın içeriğindeki güzelliğe işaret etse de, doğrudan ahlaki bir yönlendirme veya davranış biçimi sunmaz.
• B) Tevbe suresi, 26. ayet: Bu ayet, Allah'ın müminlere güven ve huzur indirmesinden, inkârcıları cezalandırmasından bahseder. İlahi yardım ve ceza ile ilgili olup, doğrudan insan davranışlarına yönelik "doğru ve güzel" bir yönlendirme içermez.
• C) İbrâhîm suresi, 2. ayet: Bu ayet, Allah'ın evren üzerindeki egemenliğini ve inkârcılara yönelik azabı vurgular. Yine doğrudan ahlaki bir yönlendirme sunmaz.
• D) Âl-i İmrân suresi, 159. ayet: Bu ayet, Peygamber Efendimiz'in (ve dolayısıyla tüm müminlerin) kaba ve katı yürekli olmaması gerektiğini, affedici ve bağışlama dileyici olması gerektiğini öğütler. "Eğer kaba, katı yürekli olsaydın, onlar senin etrafından dağılıp giderlerdi. Artık sen onları affet. Onlar için Allah'tan bağışlama dile..." ifadesi, insan ilişkilerinde nezaketi, hoşgörüyü, affediciliği ve merhameti teşvik eden, yani "doğru ve güzel" olan davranışları emreden açık bir yönlendirmedir. Bu ayet, Kur'an'ın ahlaki güzelliklere ve doğru davranışlara yönlendirme özelliğini en net şekilde yansıtmaktadır.

Bu nedenle, Kur'an'ın "doğruya ve güzele yönlendirmesi" özelliği ile en ilişkili ayet D seçeneğinde verilmiştir.

Cevap D seçeneğidir.