Atatürk'ün dış politikası, "Yurtta sulh, cihanda sulh" ilkesi doğrultusunda, ülkenin sınırlarını güvence altına almayı ve dünya barışına katkıda bulunmayı hedeflemiştir. Yeni bir dünya savaşı tehdidinin arttığı 1930'lu yıllarda bu hedefe ulaşmak için çeşitli adımlar atılmıştır:

• I. Milletler Cemiyeti'ne üye olunması (1932): Türkiye'nin Milletler Cemiyeti'ne katılması, uluslararası barış ve güvenliğin korunmasına yönelik kolektif çabalara destek verdiğini ve barışçıl bir dış politika izlediğini göstermiştir. Bu, ülkenin diplomatik yollarla güvenliğini sağlama ve dünya barışına katkıda bulunma amacına hizmet etmiştir.
• II. Balkan Antantı'nın kurulması (1934): Türkiye, Yunanistan, Yugoslavya ve Romanya arasında imzalanan bu pakt, Balkanlar'daki statükoyu korumayı ve üye ülkelerin sınırlarını karşılıklı olarak güvence altına almayı amaçlamıştır. Bu sayede Türkiye'nin batı sınırları güvence altına alınmıştır.
• III. Sadabat Paktı'nın imzalanması (1937): Türkiye, İran, Irak ve Afganistan arasında imzalanan bu pakt, Ortadoğu'da barış ve güvenliği sağlamayı, üye ülkelerin sınırlarına saygı göstermeyi ve saldırganlığa karşı iş birliği yapmayı hedeflemiştir. Bu da Türkiye'nin doğu ve güney sınırlarının güvenliğini pekiştirmiştir.

Yukarıda belirtilen her üç çalışma da, Atatürk'ün yeni bir dünya savaşının çıkma olasılığına karşı ülkesinin sınırlarını güvenceye almak ve dünya barışına katkıda bulunmak amacıyla attığı adımlardır.

Cevap D seçeneğidir.