Verilen tablo, 7. sınıf öğrencilerinin şubelere göre dağılımını göstermektedir:

• 7-A: 24 öğrenci
• 7-B: 32 öğrenci
• 7-C: 26 öğrenci
• 7-D: 28 öğrenci
• 7-E: 30 öğrenci

Bu verileri bir sütun grafiğinde göstermek için en uygun ölçeği bulmamız gerekiyor. En uygun ölçek, verilerin net bir şekilde gösterilmesini sağlayan, grafiği çok sıkışık veya çok boş yapmayan ve okumayı kolaylaştıran bir ölçek olmalıdır.

Veri setindeki en küçük değer 24, en büyük değer ise 32'dir. Bu aralık (24-32) nispeten küçüktür.

Şimdi seçenekleri değerlendirelim:

• A) 2: Eğer ölçek 2 olursa, tüm öğrenci sayıları (24, 32, 26, 28, 30) 2'nin katları olduğu için her bir sütun tam olarak bir çizgiye denk gelir. Bu, grafiği okumayı çok kolaylaştırır ve veriler arasındaki küçük farkları net bir şekilde gösterir. En büyük değer olan 32 için 16 birimlik bir eksen yeterli olur (eğer 0'dan başlarsa), bu da makul bir grafiktir.
• B) 5: Eğer ölçek 5 olursa, 24, 26, 28, 30, 32 gibi sayılar 5'in katları değildir. Bu durumda sütunlar ana çizgilerin arasına denk gelir ve kesin değerleri okumak zorlaşır.
• C) 10: Eğer ölçek 10 olursa, 24, 26, 28, 30, 32 gibi sayılar 10'un katları değildir. Ayrıca, 24 ile 32 arasındaki farklar çok küçük görünür ve grafik detaydan yoksun kalır. En büyük değer olan 32 için 4 birimlik bir eksen (40'a kadar) çok sıkışık olur.
• D) 15: Eğer ölçek 15 olursa, veriler arasındaki farklar neredeyse hiç görünmez ve grafik çok sıkışık ve anlamsız olur.

Sonuç olarak, ölçek 2, tüm veri noktalarını hassas bir şekilde temsil etmeye olanak tanır, veriler arasındaki farkları açıkça gösterir ve grafiğin okunabilirliğini en üst düzeye çıkarır.

Cevap A seçeneğidir.