Verilen bilgilere göre, maddelerin kütleleri (\(m\)) eşit ve sıcaklık değişimleri (\(\Delta T\)) aynıdır. Bir maddenin soğurken çevreye verdiği ısı miktarı (\(Q\)) şu formülle hesaplanır:
\(Q = m \cdot c \cdot \Delta T\)
Burada \(c\) öz ısıyı temsil eder. Kütle (\(m\)) ve sıcaklık değişimi (\(\Delta T\)) sabit olduğundan, ısı miktarı (\(Q\)) öz ısı (\(c\)) ile doğru orantılıdır. Yani, daha fazla ısı veren maddenin öz ısısı daha büyüktür.
Grafiğe baktığımızda, maddelerin verdikleri ısı miktarları arasındaki ilişki şöyledir:
- L maddesi en az ısıyı vermiştir.
- M maddesi L'den daha fazla, N'den daha az ısı vermiştir.
- N maddesi M'den daha fazla, K'den daha az ısı vermiştir.
- K maddesi en çok ısıyı vermiştir.
Bu sıralamayı matematiksel olarak ifade edersek: \(Q_L < Q_M < Q_N < Q_K\).
Isı miktarı öz ısıyla doğru orantılı olduğundan, öz ısı değerleri için de aynı sıralama geçerli olmalıdır:
\(c_L < c_M < c_N < c_K\)
Tablodaki bilinen öz ısı değerlerini yerine koyalım:
- \(c_K = 4,18\)
- \(c_L = 1,75\)
- \(c_N = 3,50\)
Bu değerleri sıralamaya yerleştirdiğimizde:
\(1,75 < c_M < 3,50\)
Şimdi seçeneklere bakalım:
- A) 5,24 (3,50'den büyük, aralığın dışında)
- B) 3,72 (3,50'den büyük, aralığın dışında)
- C) 2,67 (1,75 ile 3,50 arasında, aralığın içinde)
- D) 1,35 (1,75'ten küçük, aralığın dışında)
Bu durumda, "?" ile gösterilen yere gelebilecek tek değer 2,67'dir.
Cevap C seçeneğidir.