Verilen soruyu adım adım, kısa ve öz bir şekilde çözelim:

• Isı Enerjisi Formülü: Bir cismin sıcaklığını değiştirmek için aldığı veya verdiği ısı enerjisi \(Q = mc\Delta T\) formülü ile hesaplanır. Burada:
  • \(Q\): Alınan/verilen ısı enerjisi
  • \(m\): Cismin kütlesi
  • \(c\): Cismin öz ısı kapasitesi (maddeye özgü bir sabit)
  • \(\Delta T\): Sıcaklık değişimi
• Verilen Bilgilerin Analizi:
  • "aynı cins" tuğlalar: Bu, tüm tuğlaların öz ısı kapasitesi (\(c\)) değerinin aynı olduğu anlamına gelir.
  • "başlangıç sıcaklıkları aynı olan" tuğlalar ve "200°C'lik fırın": Tüm tuğlalar aynı fırına konulduğu ve başlangıç sıcaklıkları aynı olduğu için, belli bir süre sonra hepsinin sıcaklık değişimi (\(\Delta T\)) aynı olacaktır (veya fırın sıcaklığına ulaşana kadar aynı sıcaklık farkını kapatmaya çalışacaklardır).
• Formülün Basitleştirilmesi: \(c\) ve \(\Delta T\) tüm tuğlalar için aynı olduğundan, alınan ısı enerjisi \(Q\) doğrudan tuğlanın kütlesi (\(m\)) ile orantılıdır: \(Q \propto m\).
• Kütle ve Hacim İlişkisi: Aynı cins maddeler için kütle, hacim ile doğru orantılıdır (\(m = \rho V\), burada \(\rho\) yoğunluktur). Yani, en küçük hacme sahip tuğla, en küçük kütleye sahip olacaktır.
• Görsel Karşılaştırma: Şekildeki tuğlaların hacimlerini karşılaştırdığımızda, X tuğlasının diğerlerine (Y, Z, K) göre en küçük hacme sahip olduğu açıkça görülmektedir.
• Sonuç: En küçük hacme sahip olan X tuğlası, en küçük kütleye sahip olacağından, fırından en az ısı enerjisini alacaktır.

Cevap A seçeneğidir.