Türkiye'de iç göçler, genellikle kırsal kesimden kentlere doğru yaşanan nüfus hareketleridir. Bu göçlerin arkasında itici (kırsal kesimdeki olumsuzluklar) ve çekici (kentlerdeki olumlu imkanlar) faktörler bulunur.

• A) Tarımsal üretimde makineleşmenin artması: Makineleşme, tarımda insan gücüne duyulan ihtiyacı azaltır. Bu durum, kırsal kesimde işsizliğe yol açarak insanların kentlere göç etmesine neden olan önemli bir itici faktördür.
• B) Tarım arazilerinin miras yoluyla bölünmesi: Miras yoluyla tarım arazilerinin küçük ve verimsiz parçalara ayrılması, tarımsal geliri düşürür ve geçim sıkıntısı yaratır. Bu da kırsal nüfusun kentlere göç etmesine neden olan bir itici faktördür.
• C) Kentlerde nüfus yoğunluğunun artması: Kentlerde nüfus yoğunluğunun artması, iç göçlerin bir sonucudur. İnsanlar kentlere göç ettiği için kentlerde nüfus yoğunluğu artar. Bu durum, göçün nedeni değil, göçün kendisinin veya göçü çeken faktörlerin (iş, eğitim, sağlık gibi) bir göstergesidir. Aşırı yoğunluk, aksine, bazen kentten kente veya kentten kırsala göçü tetikleyebilir.
• D) Kırsal kesimde eğitim ve sağlık hizmetlerinin yetersiz kalması: Kırsal bölgelerde eğitim, sağlık ve diğer sosyal hizmetlerin yetersizliği, özellikle genç nüfusun daha iyi imkanlar arayışıyla kentlere göç etmesine neden olan güçlü bir itici faktördür.
• E) Tarımda çalışanların yılın bazı dönemlerinde boş kalmaları: Tarımsal faaliyetlerin mevsimlik olması nedeniyle tarımda çalışanlar yılın belirli dönemlerinde işsiz kalır (mevsimlik işsizlik). Bu durum, ek gelir elde etmek veya kalıcı iş bulmak amacıyla kentlere göç etmelerine neden olan bir itici faktördür.

Yukarıdaki analizde görüldüğü gibi, A, B, D ve E seçenekleri Türkiye'de iç göçlere neden olan faktörlerdir. Ancak C seçeneği, yani kentlerde nüfus yoğunluğunun artması, iç göçlerin bir nedeni değil, bir sonucudur.

Cevap C seçeneğidir.