İpek Yolu gibi önemli ticaret güzergahları üzerinde kurulan devletler, bu yolu kullanan tüccarlardan vergi alarak gelir elde ederlerdi. Bu verginin karşılığında tüccarlara belirli hizmetler sunmaları beklenirdi. Bu hizmetler, ticaretin güvenli ve sürdürülebilir olmasını sağlamaya yönelikti.

• I. Pazar bulma: Devletlerin tüccarlar için doğrudan pazar bulma gibi bir yükümlülüğü genellikle bulunmazdı. Tüccarlar kendi ticari bağlantılarını ve pazarlarını kendileri oluştururlardı. Devletin görevi, ticaretin yapılacağı ortamı sağlamaktı, doğrudan alıcı veya satıcı bulmak değil.
• II. Güvenlik: İpek Yolu gibi uzun ve tehlikeli güzergahlarda tüccarların en büyük beklentisi güvenlikti. Devletler, yol boyunca eşkıyalık ve saldırılara karşı tüccarları ve mallarını korumakla yükümlüydü. Bu, verginin en temel karşılıklarından biriydi.
• III. Konaklama: Uzun yolculuklar yapan tüccarların dinlenebilecekleri, hayvanlarını besleyebilecekleri ve mallarını güvenle depolayabilecekleri yerlere ihtiyaçları vardı. Devletler, bu ihtiyacı karşılamak üzere kervansaraylar (hanlar) inşa eder veya mevcut olanları desteklerdi. Bu da ticaretin devamlılığı için hayati bir hizmetti.

Bu bağlamda, devletlerin tüccarlardan aldığı vergi karşılığında güvenlik ve konaklama hizmetlerini sağlaması beklenir. Pazar bulma ise tüccarın kendi sorumluluğundadır.

Doğru seçenek II ve III'ü içeren E'dir.

Cevap E seçeneğidir.