Hücre zarından madde taşınmasında zar yapısında bulunan proteinlerin kullanılıp kullanılmadığını inceleyelim:

• I. Endositoz: Büyük moleküllerin hücre içine alınmasıdır. Bu süreçte hücre zarı içeri doğru çökerek kesecikler oluşturur. Doğrudan maddeyi taşıyan proteinler yerine, zarın şekil değiştirmesi ve kesecik oluşumu esastır. Reseptör proteinler veya sitoskeletal proteinler dolaylı olarak rol alsa da, genellikle "protein kullanımı" denildiğinde kastedilen taşıyıcı veya kanal proteinleri değildir.
• II. Aktif taşıma: Maddelerin az yoğun ortamdan çok yoğun ortama veya yoğunluk farkı gözetmeksizin ATP harcanarak taşınmasıdır. Bu süreçte, maddeyi zar boyunca geçiren taşıyıcı proteinler (pompa proteinleri) mutlaka kullanılır. Örneğin, sodyum-potasyum pompası.
• III. Difüzyon: Maddelerin çok yoğun ortamdan az yoğun ortama enerji harcanmadan geçişidir.
  • Basit difüzyon: Küçük, yağda çözünen moleküllerin (O2, CO2 gibi) doğrudan lipid tabakasından geçişidir ve protein kullanılmaz.
  • Kolaylaştırılmış difüzyon: Su, iyonlar ve bazı büyük moleküllerin (glikoz, amino asitler gibi) kanal proteinleri veya taşıyıcı proteinler aracılığıyla geçişidir. Soruda "difüzyon" genel bir terim olarak verildiği için, kolaylaştırılmış difüzyon da bu kapsama girer ve bu durumda proteinler kullanılır.
• IV. Ekzositoz: Büyük moleküllerin hücre dışına atılmasıdır. Hücre içinde oluşan keseciklerin hücre zarıyla birleşip içeriğini dışarı boşaltmasıyla gerçekleşir. Endositozda olduğu gibi, doğrudan maddeyi taşıyan proteinler kullanılmaz.

Bu bilgilere göre, zar proteinlerinin doğrudan madde taşınmasında veya geçişini kolaylaştırmada kullanıldığı yöntemler aktif taşıma (II) ve kolaylaştırılmış difüzyonu da içeren difüzyon (III)'tür.

Cevap B seçeneğidir.