Hücre zarından difüzyon ile geçiş, moleküllerin büyüklüğü, polaritesi ve yükü gibi faktörlere bağlıdır. Genel olarak:

• Küçük, apolar moleküller (Oksijen, Karbondioksit) kolayca difüzyonla geçer.
• Küçük, polar moleküller (Su, Etanol) yavaş da olsa difüzyonla geçebilir veya kolaylaştırılmış difüzyon gerektirir.
• İyonlar (Sodyum) ve daha büyük polar moleküller (Amino asitler) kolaylaştırılmış difüzyon (taşıyıcı proteinler veya kanal proteinleri aracılığıyla) ile geçer. Kolaylaştırılmış difüzyon da bir difüzyon türüdür.
• Çok büyük moleküller (Polisakkaritler, proteinler) difüzyonla geçemezler; ya sindirilerek daha küçük birimlere ayrılmalı ya da endositoz gibi farklı mekanizmalarla alınmalıdırlar.

Şimdi seçenekleri inceleyelim:

• A) Oksijen: Küçük ve apolar bir gaz molekülüdür, hücre zarından kolayca difüzyonla geçer.
• B) Nişasta: Çok sayıda glikoz biriminden oluşan büyük bir polisakkarittir. Hücre zarından difüzyonla geçemeyecek kadar büyüktür. Önce sindirim enzimleri tarafından glikoza parçalanması gerekir.
• C) Karbondioksit: Küçük ve apolar bir gaz molekülüdür, hücre zarından kolayca difüzyonla geçer.
• D) Sodyum: Bir iyondur. Lipid tabakadan doğrudan geçemez ancak iyon kanalları aracılığıyla kolaylaştırılmış difüzyon ile geçebilir.
• E) Amino asit: Nispeten küçük, polar bir moleküldür. Genellikle taşıyıcı proteinler aracılığıyla kolaylaştırılmış difüzyon ile geçer.

Bu durumda, nişasta molekülü, büyüklüğü nedeniyle hücre zarından difüzyon yoluyla geçemeyen tek seçenektir.

Cevap B seçeneğidir.