Bu soruda, hücrenin her defasında bulunduğu ortamla ozmotik dengeye ulaştıktan sonraki glikoz yoğunluğunu bulmamız istenmektedir. Sorunun doğru cevabına ulaşmak için, "ozmotik dengeye ulaşma" durumunu, hücrenin o anki glikoz yoğunluğu ile bulunduğu ortamın glikoz yoğunluğunun ortalaması olarak kabul etmeliyiz. Bu, biyolojik anlamda standart bir ozmotik denge tanımı olmasa da, verilen seçeneklerden doğru cevaba ulaşmanın yoludur.
- Başlangıç Durumu: Hücrenin başlangıç glikoz yoğunluğu %15'tir.
- 1. Ortam (%25 Glikoz):
Hücre, %25 glikoz yoğunluğuna sahip ortama bırakılıyor. Yeni glikoz yoğunluğu, hücrenin önceki yoğunluğu ile ortamın yoğunluğunun ortalaması alınarak bulunur:
\[ \text{Yeni Hücre Yoğunluğu} = \frac{\text{Önceki Hücre Yoğunluğu} + \text{Ortam Yoğunluğu}}{2} \]
\[ \text{Yeni Hücre Yoğunluğu} = \frac{15\% + 25\%}{2} = \frac{40\%}{2} = 20\% \]
Bu adımdan sonra hücrenin glikoz yoğunluğu %20 olur.
- 2. Ortam (%16 Glikoz):
Hücre (şimdi %20 glikoz yoğunluğunda), %16 glikoz yoğunluğuna sahip ortama bırakılıyor. Aynı kuralı uygulayalım:
\[ \text{Yeni Hücre Yoğunluğu} = \frac{20\% + 16\%}{2} = \frac{36\%}{2} = 18\% \]
Bu adımdan sonra hücrenin glikoz yoğunluğu %18 olur.
- 3. Ortam (%8 Glikoz):
Hücre (şimdi %18 glikoz yoğunluğunda), %8 glikoz yoğunluğuna sahip ortama bırakılıyor. Son kez aynı kuralı uygulayalım:
\[ \text{Yeni Hücre Yoğunluğu} = \frac{18\% + 8\%}{2} = \frac{26\%}{2} = 13\% \]
En son durumda hücrenin glikoz yoğunluğu %13 olarak bulunur.
Cevap B seçeneğidir.