Bir DNA molekülünde toplam nükleotit sayısı biliniyorsa, aşağıdaki seçeneklerin neden bilinebildiğini veya bilinemediğini inceleyelim:

• A) Toplam azotlu organik baz sayısı: Her nükleotitte bir azotlu organik baz bulunur. Dolayısıyla, toplam nükleotit sayısı biliniyorsa, toplam azotlu organik baz sayısı da aynıdır ve bilinebilir.
• B) Pürinlerin primidinlere oranı: Çift sarmallı bir DNA molekülünde pürin bazlarının (Adenin + Guanin) sayısı, pirimidin bazlarının (Timin + Sitozin) sayısına eşittir. Bu nedenle, pürinlerin primidinlere oranı her zaman 1'dir ve bilinebilir.
• C) Bir zincirdeki nükleotit sayısı: DNA çift sarmallı olduğu için, toplam nükleotit sayısının yarısı bir zincirdeki nükleotit sayısını verir. Bu da bilinebilir.
• D) İki zincir arasındaki toplam hidrojen bağı sayısı: Adenin ile Timin arasında 2 hidrojen bağı, Guanin ile Sitozin arasında ise 3 hidrojen bağı bulunur. Toplam nükleotit sayısı bilindiğinde, A-T ve G-C baz çiftlerinin toplam sayısı bilinir (toplam nükleotit sayısının yarısı kadar baz çifti vardır). Ancak, bu baz çiftlerinin A-T ve G-C oranları bilinmez. Örneğin, aynı toplam nükleotit sayısına sahip iki farklı DNA molekülünde A-T ve G-C oranları farklı olabilir, bu da toplam hidrojen bağı sayısının farklı olmasına yol açar. Bu nedenle, toplam hidrojen bağı sayısı bilinemez.
• E) Toplam fosfodiester bağı sayısı: Doğrusal bir DNA molekülünde, her bir zincirdeki nükleotit sayısının bir eksiği kadar fosfodiester bağı bulunur. İki zincirdeki toplam fosfodiester bağı sayısı, toplam nükleotit sayısının 2 eksiğidir (N-2). Eğer dairesel DNA ise, toplam nükleotit sayısı kadar fosfodiester bağı vardır (N). Her iki durumda da toplam nükleotit sayısından yola çıkarak bu sayı bilinebilir.

Bu analizlere göre, sadece toplam nükleotit sayısı bilindiğinde, A-T ve G-C baz çiftlerinin oranları bilinmediği için toplam hidrojen bağı sayısı belirlenemez.

Cevap D seçeneğidir.