Verilen durumların öz ısı veya ısı sığası ile ilişkisini inceleyelim:

• I. Eşit ısı verildiğinde 100 g bakırın sıcaklığının 50 g demirden daha az artması:

  Isı değişimi formülü \(Q = m \cdot c \cdot \Delta T\) şeklindedir. Burada \(Q\) verilen ısı, \(m\) kütle, \(c\) öz ısı ve \(\Delta T\) sıcaklık değişimidir. Eğer eşit ısı (\(Q\)) verilirse, sıcaklık değişimi \(\Delta T = Q / (m \cdot c)\) olur. Bakır ve demirin öz ısıları farklıdır ve kütleleri de farklı verilmiştir. Bu durumda, her bir maddenin ısı sığası (\(C = m \cdot c\)) farklı olacağından, sıcaklık değişimleri de farklı olacaktır. Bu durum, doğrudan öz ısı ve ısı sığası kavramlarıyla ilgilidir.

• II. Soğuma süresi uzun olması için sıcak su torbalarında su kullanılması:

  Su, diğer birçok maddeye göre çok yüksek bir öz ısıya sahiptir. Yüksek öz ısıya sahip bir madde, belirli bir sıcaklık düşüşü için daha fazla ısı kaybetmesi gerektiği anlamına gelir. Bu da suyun daha uzun süre sıcak kalmasını ve dolayısıyla soğuma süresinin uzamasını sağlar. Bu durum, suyun yüksek öz ısısı ile doğrudan ilişkilidir.

• III. Denizlerin karalara göre geç ısınıp geç soğuması:

  Denizler (su) karalara (toprak, kayaçlar) göre çok daha yüksek bir öz ısıya sahiptir. Bu nedenle, aynı miktarda güneş enerjisi aldıklarında, denizlerin sıcaklığı karalara göre daha az artar (geç ısınır). Benzer şekilde, ısı kaybettiklerinde de denizler sıcaklıklarını daha yavaş düşürürler (geç soğur). Bu durum, öz ısı farkından kaynaklanan temel bir coğrafi ve iklimsel olaydır.

Yukarıdaki tüm durumlar, maddelerin öz ısıları ve/veya ısı sığaları arasındaki farklarla açıklanmaktadır.

Cevap E seçeneğidir.