Bu deneyde, atmosfer kalınlığının gök cismi yüzeyinde krater oluşumunu nasıl etkilediği incelenmektedir.

• I. düzenek: Çamur parçası (meteorit), kalın bir su tabakasından (atmosfer) geçerek kuma (yüzey) düşer. Su, çamurun hızını ve dolayısıyla kinetik enerjisini azaltır.
• II. düzenek: Çamur parçası, büyük ölçüde boşluktan (atmosfersiz ortam) geçtikten sonra ince bir su tabakasından geçer ve kuma düşer. Boşlukta hava direnci olmadığı için çamur daha az enerji kaybeder ve kuma daha yüksek hızla çarpar.

Kuma çarpan cismin kinetik enerjisi ne kadar yüksek olursa, açtığı çukur (krater) da o kadar büyük olur.

• I. düzenekteki kalın su tabakası, çamurun kinetik enerjisini daha fazla azaltır.
• II. düzenekteki boşluk ve ince su tabakası, çamurun kinetik enerjisini daha az azaltır.

Bu nedenle, II. düzenekteki çamur parçası kuma daha yüksek kinetik enerjiyle çarpacak ve I. düzenektekinden daha büyük bir çukur açacaktır.

Grafiklerde, II. düzenekteki çukur büyüklüğünün I. düzenektekinden daha fazla olduğu seçeneği aramalıyız.

B seçeneğindeki grafik, II. düzenekteki çukur büyüklüğünün I. düzenektekinden daha fazla olduğunu göstermektedir.

Cevap B seçeneğidir.