Tevriye sanatı, bir sözcüğün hem uzak hem de yakın iki anlamını düşündürecek şekilde kullanılmasıdır. Genellikle yakın anlam kastedilmezken, uzak anlam kastedilir ve bu durum şiire derinlik veya espri katar.

• A) "Yaprak" sözcüğü burada tek anlamıyla (ağacın yaprağı) kullanılmıştır. Tevriye yoktur.
• B) "Gül" sözcüğü burada tek anlamıyla (çiçek) kullanılmıştır. Tevriye yoktur.
• C) "Seferden" sözcüğü burada tek anlamıyla (yolculuktan, savaştan dönmek) kullanılmıştır. Tevriye yoktur.
• D) "Üsküdar" sözcüğü burada tek anlamıyla (bir semt adı) kullanılmıştır. Tevriye yoktur.
• E) "Ben" sözcüğü, hem şahıs zamiri olan "ben" (kişi) hem de vücuttaki küçük, koyu renkli leke olan "ben" (güzellik beni) anlamlarını taşır. Dizelerde "Beyaz gerdanında bir de ben gerek" ifadesinde, asıl kastedilen uzak anlam olan "güzellik beni"dir. Ancak, şairin kendisinin (şahıs zamiri ben) de o gerdanda olma arzusu yakın anlam olarak çağrıştırılmaktadır. Bu, tevriye sanatına uygun bir kullanımdır.

Cevap E seçeneğidir.