Verilen kurala göre, "bu, şu, o" sözcükleri bir ismin yerini tutarsa işaret zamiri, bir isimden önce kullanılıp o ismi etkilerse işaret sıfatı olur.

• A) Şu andan itibaren derslerime odaklanmak istiyorum.
  • Burada "şu" sözcüğü, "an" (isim) sözcüğünden önce gelerek onu belirtmektedir. "Şu an" bir isim tamlaması oluşturur ve "şu" işaret sıfatı görevindedir.
• B) Dün akşam bize yardım eden kişi şuydu.
  • Burada "şuydu" sözcüğü, "şu" işaret zamirine ek fiilin geçmiş zaman çekiminin gelmesiyle oluşmuştur. "Şu", cümlenin yüklemi olarak bir ismin (yardım eden kişinin) yerini tutmaktadır. Yani, "şu" bir kişiyi işaret ederek onun adını veya tanımını karşılamaktadır. Bu nedenle "şu" işaret zamiri görevindedir.
• C) Artık şu durumun bir çözümünü bulmalıyız.
  • Burada "şu" sözcüğü, "durum" (isim) sözcüğünden önce gelerek onu belirtmektedir. "Şu durum" bir isim tamlaması oluşturur ve "şu" işaret sıfatı görevindedir.
• D) Şu dağlarda bir kar olmak isterdim.
  • Burada "şu" sözcüğü, "dağlar" (isim) sözcüğünden önce gelerek onu belirtmektedir. "Şu dağlar" bir isim tamlaması oluşturur ve "şu" işaret sıfatı görevindedir.

Bu analizlere göre, "şu" sözcüğünün zamir görevinde kullanıldığı tek seçenek B'dir.

Cevap B seçeneğidir.