Hâl ekleri (durum ekleri), isimlerin cümledeki görevlerini belirten eklerdir. Türkçede başlıca hâl ekleri şunlardır: belirtme (-ı, -i, -u, -ü), yönelme (-a, -e), bulunma (-da, -de, -ta, -te), ayrılma (-dan, -den, -tan, -ten) ve ilgi hâli (-ın, -in, -un, -ün).

• A) Yerdeki yaprakları süpürdü.
  • "Yerdeki" kelimesindeki "yer-de" eki bulunma hâli ekidir.
  • "yaprakları" kelimesindeki "-ı" eki belirtme hâli ekidir.
• C) Kitabını okulda unutmuş.
  • "Kitabı-nı" kelimesindeki ikinci "-ı" eki belirtme hâli ekidir (ilk "-ı" iyelik ekidir).
  • "okulda" kelimesindeki "-da" eki bulunma hâli ekidir.
• D) Bahçenin ortasına gül fidanı diktik.
  • "Bahçenin" kelimesindeki "-nin" eki ilgi (tamlayan) hâli ekidir.
  • "ortası-na" kelimesindeki "-a" eki yönelme hâli ekidir.
• B) Evi iki sokak ileri taşıdı.
  • Bu cümlede geçen "Evi" kelimesi, "ev" ismine gelen 3. tekil şahıs iyelik ekidir. İyelik ekleri, hâl ekleri grubuna girmez. Bir isim, iyelik eki aldıktan sonra belirtme hâli eki almadığında (yani "evini" değil de "evi" şeklinde kullanıldığında), yalın hâlde kabul edilir ve dolayısıyla hâl eki almamış olur. Cümledeki diğer kelimelerde de hâl eki bulunmamaktadır.

Bu nedenle, hâl eki almış sözcük bulunmayan cümle B seçeneğidir.

Cevap B seçeneğidir.