Ulusal egemenlik, devletin yönetim gücünün doğrudan millete ait olması ve bu gücün milletin iradesiyle kullanılması ilkesidir. Bu bağlamda seçenekleri inceleyelim:

• A) Saltanatın kaldırılması: Saltanat, egemenliğin tek bir kişiye (padişaha) ait olduğu bir yönetim biçimiydi. Saltanatın kaldırılmasıyla egemenlik doğrudan millete geçmiştir. Bu, ulusal egemenliği doğrudan ilgilendiren bir değişikliktir.
• B) Seçme ve seçilebilme hakkı: Bu hak, vatandaşların kendi temsilcilerini seçerek ve kendileri seçilerek devlet yönetimine katılmasını sağlar. Bu, ulusal egemenliğin millet tarafından doğrudan kullanılması anlamına gelir.
• C) Halifeliğin kaldırılması: Halifelik, dini ve siyasi bir makam olup, ulusal iradenin üzerinde bir otorite olarak algılanabilirdi. Halifeliğin kaldırılması, laiklik ilkesini pekiştirerek ve devlet yönetimindeki dini otoriteyi ortadan kaldırarak ulusal egemenliğin kayıtsız şartsız millete ait olduğunu doğrudan güçlendirmiştir.
• D) Soyadı Kanunu: Soyadı Kanunu (1934), her Türk vatandaşının bir soyadı taşımasını zorunlu kılan bir düzenlemedir. Bu kanun, toplumsal eşitliği sağlamak, resmi işlemleri kolaylaştırmak ve karışıklıkları gidermek amacıyla çıkarılmıştır. Ancak, devletin yönetim biçimi, egemenliğin kaynağı veya milletin yönetimdeki rolü ile doğrudan bir ilişkisi yoktur. Daha çok sosyal ve idari bir düzenlemedir.

Bu nedenle, ulusal egemenliği doğrudan ilgilendirmeyen değişiklik Soyadı Kanunu'dur.

Cevap D seçeneğidir.