Türkçede "ki"nin yazımı üç farklı duruma göre değişir:

• Bağlaç olan "ki": Her zaman ayrı yazılır. Cümleden çıkarıldığında anlam bozulmaz veya çok az değişir. Genellikle iki cümleyi birbirine bağlar.
• Sıfat yapan "-ki": Her zaman bitişik yazılır. Bulunduğu kelimeye eklenerek bir ismi niteleyen sıfat türetir (örneğin, "evdeki hesap", "yarınki toplantı"). Genellikle yer veya zaman bildirir. "-ki"nin geldiği kelimeye "-ler/-lar" eki getirildiğinde anlamlı oluyorsa bitişik yazılır (evdeki → evdekiler).
• İlgi zamiri olan "-ki": Her zaman bitişik yazılır. Bir ismin yerini tutar (örneğin, "benimki", "seninki"). "-ki"nin geldiği kelimeye "-ler/-lar" eki getirildiğinde anlamlı oluyorsa bitişik yazılır (benimki → benimkiler).

Şimdi seçenekleri inceleyelim:

• A) Seninki benimkinden daha yeni. Burada "ki" ilgi zamiridir ("senin araban" yerine "seninki"). Bitişik yazımı doğrudur.
• B) Duvarda ki resimleri tek tek inceledi. Burada "ki" sıfat yapan "-ki"dir. "Duvarda bulunan resimler" anlamını verir. Bu "ki"nin bitişik yazılması gerekir: "Duvardaki resimler". Ayrı yazıldığı için yazım yanlışı yapılmıştır. (Duvardakiler → anlamlı).
• C) Olanları duymuş ki hemen geldi. Burada "ki" bağlaçtır. Cümleden çıkarıldığında anlam bozulmaz ("Olanları duymuş, hemen geldi."). Ayrı yazımı doğrudur.
• D) Etraftaki ağaçların hepsi kurumuştu. Burada "ki" sıfat yapan "-ki"dir ("etrafta bulunan ağaçlar"). Bitişik yazımı doğrudur. (Etraftakiler → anlamlı).

Bu durumda, B seçeneğindeki "ki"nin yazımında yanlışlık yapılmıştır.

Cevap B seçeneğidir.