Yer-yön zarfları, eylemin yönünü bildiren ve genellikle ek almayan kelimelerdir (içeri, dışarı, ileri, geri, aşağı, yukarı, öte, beri). Eğer bu kelimeler hal eki alırsa (yönelme, bulunma, ayrılma vb.), isimleşir ve zarf olmaktan çıkarlar.

• A) Kadın kimseye bir şey söylemeden girmişti içeri.
  "içeri" kelimesi ek almamış ve "girmişti" fiilinin yönünü belirtmektedir. Bu bir yer-yön zarfıdır.
• B) Babası, geçen gün Avrupa'dan geri döndü.
  "geri" kelimesi ek almamış ve "döndü" fiilinin yönünü belirtmektedir. Bu bir yer-yön zarfıdır.
• C) Çocuk, kimseye haber vermeden dışarı-ya çıktı.
  "dışarı" kelimesi "-ya" yönelme hal ekini almıştır. Ek aldığı için yer-yön zarfı olmaktan çıkmış, isimleşmiştir. Bu cümlede yer-yön zarfı yoktur.
• D) Yaşlı adam, elindeki zarfı ileri uzattı.
  "ileri" kelimesi ek almamış ve "uzattı" fiilinin yönünü belirtmektedir. Bu bir yer-yön zarfıdır.
• Doğru Seçenek C'dır.