XVIII. yüzyıldan itibaren Rusya'nın Osmanlı Devleti'ne yönelik saldırgan politikasının temelinde yayılmacılık ve stratejik hedefler yatmaktadır.

I. hâkimiyet alanını genişletme: Rusya, güneye doğru topraklarını genişletmeyi ve nüfuz alanını artırmayı hedeflemiştir. Bu, her büyük devletin doğal yayılmacı politikasıdır.

II. sıcak denizlere ulaşma: Rusya'nın donmayan limanlara ve dünya ticaret yollarına erişim sağlamak için Karadeniz ve Akdeniz'e inme politikası, XVIII. yüzyıldan itibaren dış politikasının temel hedeflerinden biri olmuştur.

III. boğazları ele geçirme: Sıcak denizlere ulaşma hedefinin doğal bir uzantısı olarak, Karadeniz'den Akdeniz'e geçişi sağlayan İstanbul ve Çanakkale Boğazları'nı (Türk Boğazları) kontrol altına almak Rusya için hayati öneme sahipti.

Bu üç yaklaşım da Rusya'nın XVIII. yüzyıldan itibaren Osmanlı'ya karşı izlediği saldırgan politikanın ana nedenleridir ve birbirini tamamlayan hedeflerdir.