Verilen dizelerin dil özelliklerini inceleyerek hangi döneme ait olabileceğini belirleyelim:

• Dizelerde geçen "Bana seni gerek seni" ifadesindeki "gerek" kelimesinin yüklem olarak kullanılması, Eski Anadolu Türkçesi'nin belirgin bir özelliğidir. Modern Türkçede "lazım" veya "gereklisin" şeklinde ifade edilir.
• "Aşkın şarabından içem", "Mecnun olup dağa düşem" gibi ifadelerdeki "-em" eki, Eski Anadolu Türkçesi'nde yaygın olarak kullanılan istek/dilek kipidir. Modern Türkçede bu ek "-eyim" şeklindedir ("içeyim", "düşeyim").
• "Sensin dün ü gün endişem" ifadesindeki "dün ü gün" (dün ve bugün/gece gündüz) yapısı, "ü" bağlacının kullanılmasıyla Eski Anadolu Türkçesi'ne özgü bir kullanımdır.
• "İsteyene ver anları" dizesindeki "anları" zamiri, modern Türkçedeki "onları" zamirinin Eski Anadolu Türkçesi'ndeki biçimidir. "O-" ile başlayan zamirlerin "a-" ile başlaması (ol > al, olara > anlara) bu dönemin karakteristik özelliğidir.
• Dizelerin genel sade ve halk diline yakın anlatımı, tasavvufi temaları (aşk, Mecnun-Leyla, cennet) işlemesi, Yunus Emre gibi Eski Anadolu Türkçesi şairlerinin üslubunu yansıtmaktadır.
• Bu dil özellikleri, dizelerin 13-15. yüzyıllar arasında kullanılan Eski Anadolu Türkçesi dönemine ait olduğunu göstermektedir.
• Doğru Seçenek E'dır.