Akarsuların yukarı çığırları, eğimin fazla olduğu, akış hızının yüksek olduğu ve genellikle derine aşındırmanın baskın olduğu bölgelerdir. Bu bölgelerde oluşan yer şekilleri genellikle aşındırma ile ilgilidir.

• Tabanlı vadi (I): Akarsuyun yatak eğiminin azaldığı, yana aşındırmanın arttığı orta ve aşağı çığırlarında görülür. Yukarı çığırda oluşması beklenmez.
• Delta ovası (II): Akarsuyun denize veya göle döküldüğü ağız kısmında, taşıdığı alüvyonları biriktirmesiyle oluşan birikim şeklidir. Akarsuyun en aşağı çığırında oluşur, yukarı çığırda kesinlikle beklenmez.
• Dev kazanı (III): Şelalelerin döküldüğü yerlerde, suyun aşındırmasıyla oluşan çukurluklardır. Şelaleler genellikle akarsuyun yukarı çığırlarında veya eğimin fazla olduğu yerlerde bulunur. Dolayısıyla, dev kazanı yukarı çığırda oluşabilir.
• Çentik vadi (IV): Akarsuyun derine aşındırmasının güçlü olduğu, yatak eğiminin fazla olduğu yerlerde, yani akarsuyun yukarı çığırlarında yaygın olarak görülen vadi tipidir.
• Bu durumda, akarsuların yukarı çığırlarına yakın yerlerde oluşması beklenmeyen yer şekilleri Tabanlı vadi (I) ve Delta ovası (II)'dir.
• Doğru Seçenek A'dır.