Zekât, İslam'ın beş şartından biri olup, belirli bir mal varlığına sahip olan Müslümanların, bu mallarının belirli bir oranını ihtiyaç sahiplerine vermesidir. Zekâtın farz olması için malın 'nisap' miktarına ulaşması ve üzerinden bir yıl geçmesi gibi şartlar bulunur. Ancak her maldan zekât verilmez; bazı mallar temel ihtiyaç kapsamında değerlendirilir ve zekâta tabi değildir.

• A) Binek olarak kullanılan arabanın: Kişisel ihtiyaçlar için kullanılan eşyalar (ev, araba, mobilya, giysi vb.) zekâta tabi değildir. Bu tür mallar, kişinin temel yaşam gereksinimlerini karşıladığı için zekât matrahına dahil edilmez. Dolayısıyla, binek olarak kullanılan bir arabanın zekâtı verilmez.
• B) Kira getirisi olan mülkün: Kira getirisi olan bir mülkün kendisi (bina) zekâta tabi değildir. Ancak, bu mülkten elde edilen kira gelirleri, diğer gelirlerle birlikte nisap miktarına ulaşır ve üzerinden bir yıl geçerse, bu gelirin zekâtı verilir.
• C) Ticaret mallarının: Ticaret amacıyla alınıp satılan mallar (ürünler, emtialar) zekâta tabidir. Yıl sonunda bu malların piyasa değeri üzerinden zekât hesaplanır ve ödenir.
• D) Ziynet olarak bulunan altın ve gümüşün: Altın ve gümüş, ziynet eşyası olarak kullanılsa dahi, nisap miktarına (altın için 80.18 gram, gümüş için 561.2 gram) ulaşması ve üzerinden bir yıl geçmesi halinde zekâta tabidir. Bu, İslam fıkıhındaki genel kabul gören görüşlerden biridir.

Bu açıklamalar ışığında, temel ihtiyaç kapsamında değerlendirilen ve kişisel kullanım için olan binek arabanın zekâtı verilmezken, diğer seçeneklerde belirtilen mal varlıkları (gelirleri veya kendileri) belirli şartlar altında zekâta tabidir.

Cevap A seçeneğidir.