Zekât, İslam'ın beş şartından biridir ve belirli şartları taşıyan Müslümanların mallarından ihtiyaç sahiplerine vermesi gereken bir ibadettir. Zekâtın farz olabilmesi için bazı temel şartlar bulunmaktadır.

• A) Malın ihtiyaç fazlası olması: Zekât, kişinin temel ihtiyaçlarını (barınma, yeme-içme, giyim, borçlar vb.) karşıladıktan sonra artan maldan verilir. Bu, zekâtın temel şartlarından biridir.
• B) Nisap miktarına ulaşması: Nisap, zekâtın farz olması için belirlenmiş asgari mal miktarıdır. Malın bu miktara ulaşması şarttır.
• C) En az iki yıl sahibinin elinde bulunması: Zekâtın farz olması için malın sahibinin elinde bulunması gereken süre "havl" adı verilen bir kamerî yıldır (yaklaşık 354 gün). "En az iki yıl" gibi bir şart bulunmamaktadır. Bu nedenle bu ifade, zekâtın şartlarından biri değildir.
• D) Gelir getiren cinsten olması (Mal-ı Nami): Zekâta tabi malların genellikle "nami" yani artma, çoğalma veya gelir getirme potansiyeline sahip olması gerekir. Ticaret malları, altın, gümüş, nakit para, hayvanlar ve tarım ürünleri bu kapsamdadır. Kişisel kullanım eşyaları (ev, araba vb.) genellikle zekâta tabi değildir. Bu da zekâtın genel şartlarından biridir.

Bu bilgiler ışığında, "En az iki yıl sahibinin elinde bulunması" ifadesi zekâtın şartlarından biri değildir. Malın nisap miktarına ulaştıktan sonra üzerinden bir kamerî yıl geçmesi (havl) şartı vardır.

Cevap C seçeneğidir.