🎓 9. sınıf İsimler (Adlar) Test 2 - Ders Notu ve İpuçları
Merhaba sevgili 9. sınıf öğrencileri! Bu ders notu, "İsimler (Adlar) Test 2" testinde karşılaştığınız ve isimler konusundaki temel bilgilerinizi pekiştirecek konuları kapsamaktadır. İsimlerin çeşitleri, yapıları, aldıkları ekler ve cümledeki görevleri gibi önemli başlıkları detaylı bir şekilde inceleyerek sınava tam donanımlı hazırlanmanızı sağlayacağız. Haydi başlayalım!
İsim (Ad) Nedir?
Varlıkları, kavramları, duyguları, yerleri, zamanları ve durumları karşılayan sözcüklere isim (ad) denir. İsimler, cümle içinde özne, nesne, tümleç veya yüklem görevi üstlenebilirler.
İsimlerin Çeşitleri
İsimler, farklı özelliklerine göre çeşitli gruplara ayrılır:
- Varlıklara Verilişlerine Göre:
- Özel İsim: Tek bir varlığı karşılayan, eşi benzeri olmayan isimlerdir. Cümlenin neresinde olursa olsun büyük harfle başlar ve özel isme gelen çekim ekleri kesme işaretiyle ayrılır (bazı istisnalar hariç, kurum adları gibi).
💡 İpucu: Kişi adları, soyadları, ülke, şehir, dağ, deniz adları, kurum adları, kitap, dergi adları özel isimdir. - Cins İsim (Tür Adı): Aynı türden birçok varlığı veya kavramı karşılayan isimlerdir. Genellikle küçük harfle başlar.
Örnek: masa, kalem, insan, çiçek, sevgi.
- Özel İsim: Tek bir varlığı karşılayan, eşi benzeri olmayan isimlerdir. Cümlenin neresinde olursa olsun büyük harfle başlar ve özel isme gelen çekim ekleri kesme işaretiyle ayrılır (bazı istisnalar hariç, kurum adları gibi).
- Varlıkların Oluşlarına Göre:
- Somut İsim: Beş duyu organımızdan (görme, işitme, koklama, tatma, dokunma) en az biriyle algılayabildiğimiz varlıkları karşılayan isimlerdir.
Örnek: hava, su, taş, ses, ışık. - Soyut İsim: Beş duyu organımızla algılayamadığımız, ancak akıl yoluyla varlığını bildiğimiz, zihnimizde canlandırdığımız kavramları, duyguları, düşünceleri karşılayan isimlerdir.
Örnek: sevgi, nefret, akıl, cesaret, rüya, düşünce.
⚠️ Dikkat: Bazı sözcükler cümledeki kullanımına göre somut veya soyut anlam kazanabilir. Örneğin "ağır" kelimesi bir nesnenin ağırlığını belirtirken somut, bir sorumluluğu belirtirken soyut olabilir.
- Somut İsim: Beş duyu organımızdan (görme, işitme, koklama, tatma, dokunma) en az biriyle algılayabildiğimiz varlıkları karşılayan isimlerdir.
- Tekil İsim: Aynı türden tek bir varlığı karşılayan, çoğul eki (-ler, -lar) almamış isimlerdir.
Örnek: öğrenci, ağaç, kitap. - Çoğul İsim: Aynı türden birden fazla varlığı karşılayan, çoğul eki (-ler, -lar) almış isimlerdir.
Örnek: öğrenciler, ağaçlar, kitaplar. - Topluluk İsmi: Şekil olarak tekil olmasına rağmen anlamca birden fazla varlığı karşılayan isimlerdir.
Örnek: ordu, sınıf, sürü, meclis, aile.
İsimlerin Yapısı
İsimler, yapım eki alıp almamalarına ve birleşip birleşmemelerine göre üçe ayrılır:
- Basit İsim: Hiçbir yapım eki almamış, kök halinde veya sadece çekim eki almış isimlerdir.
Örnek: ev, yol, göz, evler, yolda. - Türemiş İsim: En az bir yapım eki alarak yeni bir anlam kazanmış isimlerdir. Fiil kökünden veya isim kökünden türeyebilirler.
Örnek: göz-lük, bilgi-sayar, koş-u, sev-gi. - Birleşik İsim: En az iki sözcüğün bir araya gelerek yeni bir kavramı karşılamasıyla oluşan isimlerdir.
Örnek: hanımeli, gecekondu, demirbaş.
💡 İpucu: Yansımadan Türemiş İsimler: Doğa seslerini taklit eden sözcüklere (yansıma sözcükler) yapım eki getirilerek oluşturulan isimlerdir.
Örnek: hor-ul-tu, vız-ıl-tı, gür-ül-tü, şır-ıl-tı.
İsim Çekim Ekleri
İsimlere gelerek onların cümledeki görevini belirleyen veya aitlik bildiren eklere isim çekim ekleri denir. Bu ekler, sözcüğün anlamını veya türünü değiştirmez, sadece cümledeki işlevini belirler.
- Çoğul Eki (-ler, -lar): İsimlere gelerek çokluk anlamı katar.
Örnek: kalem-ler, öğrenci-ler. - İyelik Ekleri (Aidiyet Ekleri): Varlığın kime veya neye ait olduğunu bildiren eklerdir. Her şahıs için farklı bir eki vardır.
- Benim: -m, -ım, -im, -um, -üm (kitab-ım, ev-im)
- Senin: -n, -ın, -in, -un, -ün (kitabı-n, evi-n)
- Onun: -ı, -i, -u, -ü, -sı, -si, -su, -sü (kitabı, evi, kapı-sı)
- Bizim: -mız, -miz, -muz, -müz (kitabı-mız, evi-miz)
- Sizin: -nız, -niz, -nuz, -nüz (kitabı-nız, evi-niz)
- Onların: -ları, -leri (kitap-ları, ev-leri)
Örnek: "Kitab-ı kayboldu." (Onun kitabı - iyelik eki) vs. "Kitab-ı okudum." (Neyi okudum? Kitabı - belirtme durumu eki) - Durum (Hal) Ekleri: İsimlerin cümlede diğer sözcüklerle olan ilişkisini belirler.
- Yalın Durum: Hiçbir durum eki almamış isimlerdir. Çoğul veya iyelik eki alabilirler.
Örnek: ev, evler, evim. - Belirtme Durumu (-ı, -i, -u, -ü): Nesneyi belirtir. "Neyi?", "Kimi?" sorularına cevap verir.
Örnek: kapıy-ı açtı, onu gördüm. - Yönelme Durumu (-e, -a): Yönelme, yaklaşma bildirir. "Neye?", "Kime?" sorularına cevap verir.
Örnek: okul-a gitti, bana baktı. - Bulunma Durumu (-de, -da, -te, -ta): Bulunma, kalma bildirir. "Nerede?", "Kimde?" sorularına cevap verir.
Örnek: ev-de oturdu, bende kaldı. - Ayrılma/Çıkma Durumu (-den, -dan, -ten, -tan): Ayrılma, uzaklaşma, başlangıç noktası bildirir. "Nereden?", "Kimden?" sorularına cevap verir.
Örnek: okul-dan çıktı, senden öğrendi.
- Yalın Durum: Hiçbir durum eki almamış isimlerdir. Çoğul veya iyelik eki alabilirler.
İsimlerin Cümledeki Görevleri
İsimler, cümlede farklı görevlerde kullanılabilir:
- Özne, Nesne, Tümleç Olma: En yaygın görevleridir.
- İsim Yüklemi Olma: İsimler, ek-fiil (idi, imiş, ise, -dir) alarak cümlenin yüklemi olabilirler.
Örnek: O, çok çalışkan bir öğrenci-dir. (öğrenci isim + ek-fiil)
⚠️ Dikkat: Ek-fiilin "-dir" eki genellikle düşebilir. "Bu ev çok güzel." cümlesinde "güzel" sözcüğü isim soylu bir yüklemdir (güzel-dir).
💡 İpucu: İkilemelerin İsim Olarak Kullanımı: İkilemeler genellikle sıfat veya zarf görevinde kullanılırken, bazı durumlarda isim göreviyle de karşımıza çıkabilirler. Bu durumda bir varlığı veya kavramı karşılarlar.
Örnek: "İyi kötü bir hayat sürdü." (nasıl hayat? iyi kötü - sıfat) vs. "İyi kötüleri ayırdı." (neyi ayırdı? iyi kötüleri - isim)
İsimleri Diğer Sözcük Türlerinden Ayırma
Bir sözcüğün isim olup olmadığını anlamak için bağlam çok önemlidir. Aynı sözcük farklı cümlelerde farklı türlerde kullanılabilir:
- İsim vs. Fiil: Fiiller iş, oluş, hareket bildirir ve mastar eki (-mek, -mak) alabilir. İsimler alamaz.
Örnek: "Gel" (fiil) vs. "Gelin" (isim - evlenen kadın). - İsim vs. Sıfat: Sıfatlar isimlerden önce gelerek onları niteler veya belirtir. Tek başlarına kullanıldıklarında isimleşebilirler (adlaşmış sıfat).
Örnek: "Güzel kız" (güzel sıfat) vs. "Güzeller geldi." (güzeller isim). - İsim vs. Zarf: Zarflar fiilleri, fiilimsileri, sıfatları veya başka zarfları etkiler. İsimler genellikle bu görevi üstlenmez.
Örnek: "Hızlı koştu." (hızlı zarf) vs. "Hızlılar öne geçti." (hızlılar isim).
⚠️ Dikkat: Bir sözcüğün isim olup olmadığını anlamak için ona çoğul eki (-ler, -lar) veya durum ekleri (-i, -e, -de, -den) getirmeyi deneyebilirsiniz. Eğer anlamlı oluyorsa büyük ihtimalle isimdir.
Sevgili öğrenciler, bu ders notu isimler konusundaki temel bilgileri ve sıkça karıştırılan noktaları özetlemektedir. Konuları tekrar ederken bol bol örnek incelemeyi ve farklı soru tipleri çözmeyi unutmayın. Başarılar dilerim!