Verilen metindeki tanım, bir dilin tarihî gelişim sürecinde, metinlerle takip edilebilen dönemlerden önce ana dilden ayrılmış ve ses, şekil, kelime bakımından büyük farklılıklar gösteren kolları ifade etmektedir.

• Bu tanım, dil biliminde lehçe kavramına karşılık gelir. Lehçeler, bir dilin çok eski dönemlerde ayrılmış ve zamanla ana dilden büyük farklılıklar göstermiş kollarıdır.
• Metinde verilen Yakut Türkçesi ve Çuvaş Türkçesi örnekleri de Türkçenin iki ayrı lehçesi olarak kabul edilir. Bu diller, ana Türkçeden ses, şekil ve kelime bakımından önemli farklılıklar gösterir.
• Diğer seçenekler olan şive (izlenebilen dönemlerde ayrılan ve daha az fark gösteren kol), ağız (bölgesel farklılıklar), argo ve jargon (özel grupların kullandığı kelimeler) bu tanıma uymamaktadır.
• Doğru Seçenek A'dır.