Verilen cümleleri anlamlı bir bütün oluşturacak şekilde sıralayalım:

• Başlangıç: Genel bir giriş cümlesiyle başlamak en doğrusudur. II numaralı cümle, dilin günlük hayattaki önemini ve gelişimini genel bir çerçevede sunar.
• Gelişme 1: Dilin gelişimini ve zenginleşmesini detaylandıran IV numaralı cümle, II'nin devamı niteliğindedir. Mecazların ve sanatkârların katkılarından bahsederek dilin sınırsız büyümesini vurgular.
• Gelişme 2: Genel dil gelişiminden sonra, dilin farklı türlerine (günlük dil ve edebî dil) geçiş yapmak mantıklıdır. I numaralı cümle, "Ancak" bağlacıyla bu geçişi yaparak günlük dil ile edebî dil arasındaki farklılığı ortaya koyar. Bu, metnin ana konusuna giriştir.
• Gelişme 3: I numaralı cümlede belirtilen farklılığı açıklayan V numaralı cümle, günlük dilin yalınlığını ve edebî dilin mecazi yapısını karşılaştırarak konuyu derinleştirir.
• Sonuç/Açıklama: Son olarak, önceki cümlelerde yapılan ayrıma bir açıklık getiren III numaralı cümle gelir. "Bu husus" ifadesiyle önceki ayrıma atıfta bulunarak, mecazların sadece edebî dile özgü olmadığını veya yalın ifadenin edebî eserde hiç kullanılmadığı anlamına gelmediğini belirtir.

Bu sıralamayla metin şu şekilde oluşur:

1. II. Günlük hayatın anlaşma aracı olan dil, insanlık tarihi boyunca diğer güzel sanatların kullandığı malzemelerle karşılaştırılamayacak ölçüde büyük bir gelişme göstermiştir.
2. IV. Bütün kelime, terim, tabir, argo, özel meslek dilleri gibi sözlük çerçevesindeki zenginleşmenin dışında mecazlarla ve sanatkârların kişisel tasarruflarıyla âdeta sınırsız bir büyüme gösteren dil, bu gelişmesini hâlâ devam ettirmektedir.
3. I. Ancak günlük konuşmada ve diğer alanlarda kullanılan dille edebî dil birbirinden oldukça farklıdır.
4. V. Günlük dil en yalın ve doğrudan bir anlatımı gerektirirken edebî dil mecazi ve sembolik bir anlatımla gelişir.
5. III. Bu husus günlük hayatta mecazların, edebî eserde de yalın ifadenin hiç kullanılmayacağı anlamına gelmez.

Bu sıralamada baştan üçüncü cümle I numaralı cümledir.

Cevap B seçeneğidir.